Monday, June 04, 2012

ടൈഗ്രിസ്‌ പറയാതെ പോയത്‌ - 07


സുധി അഭയയെ പിന്തുടര്‍ന്നു....
അവര്‍ ആ അധിനിവേശ ഇരയുടെ അടുത്തെത്തി...

പുതുതായി അഡ്മിറ്റ്‌ ചെയ്ത രോഗിയായിരുന്നില്ല അത്....
കാലില്‍ മുറിവുണ്ട്.

"രോഗിയുടെ കേസ്‌ ഫയല്‍ ?" സുധി ചോദിച്ചു

അഭയ  ഫയല്‍ നല്‍കി...
ഫയല്‍ തുറന്നു നോക്കി...
നാലു ദിവസമായി ആശുപത്രിയില്‍ പ്രവേശിപ്പിച്ചിട്ട്.

ഭീകരരുടെ ആക്രമണത്തില്‍ പരിക്ക്‌  പറ്റിയതായാണ് രോഗ കാരണം എഴുതിയിട്ടുള്ളത്.

ജലാല്‍ അല്‍ യൂസുഫ്‌  എന്നാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേര്...
46 വയസ്സ് പ്രായമുണ്ട്.

വലതുകയ്യിലെ എല്ല് മൂന്ന് കഷ്ണം ആയിട്ടുണ്ട്.
ആന്റി ബയോട്ടിക്കുകളും വേദന സംഹാരികളും കൊടുക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും കാലിലെ മുറിവിന് ഉണക്കമില്ല...
മുറിവ് വൃത്തിയാക്കി ബാന്‍ഡേജ് ചെയ്യാന്‍ സുധി അഭയയോട്‌ പറഞ്ഞു...
പുതുതായി നല്‍കേണ്ട മരുന്നുകളുടെ പേരും, ഡോസും എഴുതി ഫയല്‍ അഭയക്ക് തിരിച്ചു കൊടുത്തു....

അതിനിടെ അവിടേക്ക് മറ്റൊരു രോഗിയെ കൊണ്ടു വന്നു.
സൈനികരായിരുന്നു രോഗിയുമായി അവിടെ എത്തിയത്‌...

"വണ്ടി തട്ടി പരിക്ക് പറ്റിയതാണ്." സൈനികരില്‍ ഒരാള്‍ സുധിയോട്  പറഞ്ഞു....

അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ഒരു ബെഡില്‍ കിടത്തിയ ശേഷം സുധീര്‍ രോഗിയെ വിശദമായി പരിശോധിച്ചു...

തോളിലെ എല്ലുകള്‍ പൊട്ടിയിട്ടുണ്ട്.
അബോധാവസ്ഥയിലായിരുന്ന ആ രോഗിക്ക്‌  കുറച്ചു സമയത്തെ പരിശ്രമ ഫലമായി ബോധം തിരിച്ചു കിട്ടി...

സുധി തന്റെ ജോലിയില്‍ സജീവമായി...

ഒരു രോഗിയെ നോക്കിക്കഴിയുമ്പോള്‍ മറ്റൊരു രോഗി....
ജോലിയില്‍ മുഴുകിയതോടെ സമയത്തിന്റെ ചലനത്തെ കുറിച്ചുള്ള ബോധം സുധിയുടെ മനസ്സില്‍ നിന്നും മറഞ്ഞിരുന്നു....

നിമിഷങ്ങള്‍  മണിക്കൂറുകളായി പരിണമിച്ചു...

ഒരു ചെറിയ ഒഴിവ് ലഭിച്ചപ്പോള്‍ വാച്ചിലേക്ക് നോക്കി...

സമയം ഒമ്പത്‌ മണി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
6 മണിക്കൂര്‍ താന്‍ ജോലി ചെയ്തു എന്ന കാര്യം വിശ്വസിക്കാന്‍ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞില്ല.

തന്റെ കൂടെ വന്ന ഡോ.സിംഗ് വാര്‍ഡില്‍ നിന്നും പുറത്തേക്ക്‌ പോകുന്നത് സുധി ശ്രദ്ധിച്ചു...
പുതിയ ഡോക്ടര്‍മാര്‍ വാര്‍ഡിലേക്ക് കടന്നു വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു....
ഡ്യൂട്ടി ഷിഫ്റ്റിനുള്ള സമയമായിട്ടുണ്ട്...

വാര്‍ഡില്‍ നിന്നും പുറത്തേക്കിറങ്ങി കൗണ്ടറിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു....

ഉച്ചക്ക്  ഡോക്ടര്‍മാരെ  വാര്‍ഡിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്ന ഉദ്യോഗസ്ഥന്‍ കൗണ്ടറില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു...

"ഇനി നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ വിശ്രമിക്കാം. നാളെ രാവിലെ 9 മണിക്ക് എത്തിയാല്‍ മതി. അതിനിടയില്‍ എന്തെങ്കിലും അത്യാവശ്യം ഉണ്ടെങ്കില്‍ നിങ്ങളെ വിളിക്കാം." ആ ഉദ്യോഗസ്ഥന്‍ പറഞ്ഞു

സുധി കൗണ്ടറിലെ മെഷീനില്‍ ഐ ഡി കാര്‍ഡ്‌ ഇന്‍സര്‍ട്ട് ചെയ്തു.
മെഷീനില്‍ നിന്നും പുറത്ത്‌ വന്ന പ്രിന്റ്‌ ഔട്ടിലേക്ക് നോക്കി...
6 മണിക്കൂര്‍ 7 മിനുട്ട് ജോലി ചെയ്തതായി അതില്‍ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

രണ്ടാമത്തെ നിലയിലെ കാബിനിലേക്  ചെന്ന് കോട്ടും സ്റ്റെത്തും അവിടെ വെച്ചു.

ആശുപത്രിയില്‍ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങി ഹോസ്റ്റലിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു....

"ഡോക്ടര്‍ ഹോസ്റ്റലിലേക്കാണോ ?"
നടക്കുന്നതിനിടയില്‍ പിന്നില്‍ നിന്നും ഒരു വിളി കേട്ടു....

രാഹുലായിരുന്നു അത്...

സുധി രാഹുലിനായി കാത്തു നിന്നു....

രാഹുല്‍ : "ജോലി എങ്ങിനെയുണ്ടായിരുന്നു ?"

സുധി : "കുഴപ്പമില്ല."

രാഹുല്‍ : "കാപ്പി അടിപൊളി ആയിരുന്നു അല്ലേ ??"

സുധി : "കാപ്പിയോ ? എനിക്ക് കിട്ടിയില്ലല്ലോ ???"

രാഹുല്‍ : "അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ചുവന്ന കോട്ട് ഇട്ട ആളുകളോട്‌ പറഞ്ഞാല്‍ മതിയായിരുന്നു. അവര്‍ കൊണ്ടുവന്ന് തരും. ഞാന്‍ 4 പ്രാവശ്യം കാപ്പി കുടിച്ചു."

സുധി : "അക്കാര്യം എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു."

ഇരുവരും സംസാരിച്ചു കൊണ്ട് ഹോസ്റ്റലില്‍ എത്തി.

പരസ്പരം  ശുഭരാത്രി നേര്‍ന്നു കൊണ്ട് പിരിഞ്ഞു....

സുധി തന്റെ മുറിയിലേക്ക്‌ കയറി...

അപ്പോഴാണ്‌ വീട്ടിലേക്ക്‌ ഫോണ്‍ ചെയ്യേണ്ട കാര്യം ഓര്‍മ്മയിലേക്ക് വന്നത്.
"വീട്ടില്‍ എല്ലാവരും തന്റെ വിളി പ്രതീക്ഷിച്ചിരിക്കുകയായിരിക്കും."

സുധീര്‍ മുറിയിലെ ഫോണ്‍ എടുത്ത് മൂസ്സാക്കയുടെ നമ്പര്‍ ഡയല്‍ ചെയ്തു...
ലൈന്‍ കിട്ടിയില്ല...

മൊബൈലില്‍ നിന്നും ശ്രമിച്ചു നോക്കിയെങ്കിലും കാള്‍ കണക്റ്റ്‌ ആവുന്നില്ല.

റിസപ്ഷനിലേക്ക്‌ വിളിച്ച് കാര്യം അന്യേഷിച്ചു...

"മുറിയിലെ ഫോണില്‍ നിന്നും റിസപ്ഷനിലേക്ക് മാത്രമേ വിളിക്കാന്‍ കഴിയൂ. മൊബൈലില്‍ നിന്നും ചില പ്രത്യേക നമ്പറുകളിലേക്ക്‌ മാത്രമേ കാള്‍ പോകൂ... പുറത്തേക്ക്‌ വിളിക്കണമെങ്കില്‍ മാനേജറുമായി ബന്ധപ്പെട്ടാല്‍ മതി." റിസപ്ഷനിസ്റ്റ് വിശദീകരിച്ചു....

മുറി അടച്ച ശേഷം സുധി മാനേജറുടെ മുറിയുടെ അടുത്തെത്തി...
മുന്നില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന കാളിംഗ് ബെല്ലില്‍ വിരലമര്‍ത്തി....

"അകത്തേക്ക്‌ വരൂ..." ക്രിസ്റ്റഫര്‍ ക്ഷണിച്ചു...

"ഇരിക്കൂ ഡോക്ടര്‍." ക്രിസ്റ്റഫര്‍ ഔപചാരികതയോടെ പറഞ്ഞു...

സുധി : "സര്‍, എനിക്ക് വീട്ടിലേക്ക്‌ ഫോണ്‍ ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്. മുറിയില്‍ നിന്നും ശ്രമിച്ചിട്ട് കിട്ടുന്നില്ല."

ക്രിസ്റ്റഫര്‍ : "സുരക്ഷാകാരണങ്ങള്‍ കൊണ്ട് ഫോണ്‍ ഉപയോഗത്തിന് ഇവിടെ കര്‍ശന നിയന്ത്രണങ്ങള്‍ ഉണ്ട്."

സുധി : "അപ്പോള്‍ ഇവിടെ നിന്നും നാട്ടിലേക്ക്‌ വിളിക്കാന്‍ കഴിയില്ലേ ???"
നിരാശ നിറഞ്ഞതായിരുന്നു ആ വാക്കുകള്‍....

"നിങ്ങള്‍ വിഷമിക്കേണ്ട. നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ ഇവിടെ നിന്നും വിളിക്കാം. നിങ്ങള്‍ വീട്ടിലേക്ക്‌ നിങ്ങളുടെ മൊബൈല്‍ നമ്പര്‍ കൊടുത്തിട്ട് പ്രയോജനം ഇല്ല. ഇവിടത്തെ നമ്പര്‍ കൊടുത്താല്‍ മതി." തന്റെ ഓഫീസ് മുറിയില്‍ ഫോണ്‍ വെച്ച കാബിന്‍ ചൂണ്ടി കാണിച്ചു കൊണ്ട് ക്രിസ്റ്റഫര്‍ പറഞ്ഞു.

തന്റെ ഓഫീസ്‌ മുറിയിലെ ഫോണ്‍ നമ്പര്‍ സുധിക്ക്‌ നല്‍കി.

സുധി ഫോണ്‍ കാബിനില്‍ ചെന്ന് മൂസാക്കയുടെ നമ്പര്‍ ഡയല്‍ ചെയ്തു....

കാള്‍ കണക്റ്റ്‌ ആയി...
"ഹലോ മൂസക്കയല്ലേ.. സുധിയാണ്.."

"സുധ്യേ... അച്ഛന്‍ ഇബടെ ണ്ട്. കൊടുക്കാ..." എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് മൂസാക്ക ഫോണ്‍ കൈമാറി...

സുധി : "അച്ഛനല്ലേ... ഇന്ന് ജോലിയില്‍ കയറി. സുഖമാണ്...."

അച്ഛനും മകനും തമ്മിലുള്ള കുശലാന്യേഷണം തുടര്‍ന്നു...

അമ്മയുമായും, സഹോദരിമാരുമായും സുധി സംസാരിച്ചു...

"പിന്നെ അജീ... ഫാസി യുടെ ഒരു നോവല്‍ എന്റെ കയ്യിലുണ്ടെന്നു പറയണം.മറക്കരുത്. "  ഫാസിലയെ അന്വേഷണം അറിയിക്കുക എന്ന ഉദ്ദേശ്യത്തോടെ സുധി പറഞ്ഞു.

"ഏട്ടന്‍ തന്നെ പറഞ്ഞോ. അവള്‍ ഇവിടെയുണ്ട്. " എന്ന് പറഞ്ഞ് അജിത ഫോണ്‍ ഫാസിലക്ക് നല്‍കി...

രോഗി ആഗ്രഹിച്ച പാല്‍ തന്നെ വൈദ്യന്‍ നിര്‍ദേശിച്ചപ്പോള്‍ ഉണ്ടാകുന്ന  സന്തോഷത്തോടെ സുധി ഫാസിലയുടെ വാക്കുകള്‍ക്കായി കാതോര്‍ത്തു....

"ഹലോ , ഫാസിലയാണ്..."

സുധി : "നോവല്‍ ഉണ്ടായിട്ട് പറഞ്ഞതൊന്നും അല്ല. നിന്നെ അന്യേഷിക്കാന്‍ വേണ്ടി പറഞ്ഞതാണ്. എനിക്കിവിടെ സുഖമാണ്. വീട്ടില്‍ ആരോടും ഞാന്‍ ഇറാക്കില്‍ ആണെന്ന കാര്യം ഒരിക്കലും പറയരുത്. "

ഫാസില : "ഇല്ല.. "

ഇരുവര്‍ക്കും കൂടുതല്‍ സംസാരിക്കാന്‍ വാക്കുകള്‍ കിട്ടിയില്ല...

"ഫോണ്‍ അച്ഛന് കൊടുക്കൂ..." അല്‍പ സമയത്തെ മൗനത്തിനു ശേഷം സുധി പറഞ്ഞു...

"രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞ് വിളിക്കാം..." എന്ന് പറഞ്ഞ് സുധി ഫോണ്‍ കട്ട് ചെയ്തു.

കാബിനില്‍ നിന്നും പുറത്ത് കടന്നു....

"എന്തൊക്കെയുണ്ട് വീട്ടിലെ വിശേഷം ??"  ക്രിസ്റ്റഫര്‍ അന്യേഷിച്ചു....

സുധി  : "സുഖം തന്നെ.."

ക്രിസ്റ്റഫര്‍ : "ഗൃഹാതുരത്വം ഉണ്ടോ ???"

സുധി : "ചെറുതായിട്ട്..."

ക്രിസ്റ്റഫര്‍ : "നിങ്ങള്‍ വിഷമിക്കേണ്ട... നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ എപ്പോള്‍ വേണമെങ്കിലും ഇവിടെ നിന്നും ഫോണ്‍ ചെയ്യാം."

സുധീര്‍ നന്ദി പറഞ്ഞ് ഒരു ശുഭരാത്രിയും വലിച്ചെറിഞ്ഞു കൊടുത്ത് മാനേജരുടെ മുറിയില്‍ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങി.

"കുറച്ചു കൂടി വസ്ത്രങ്ങള്‍ വാങ്ങണം....
കയ്യിലാണെങ്കില്‍ അധികം പണവും ഇല്ല.
സായിപ്പ്‌  കടം തരുമോ???
വേണ്ട... ആദ്യം തന്നെ ആരോടും ഇരക്കാന്‍ പോകേണ്ട...
തല്ക്കാലം അത്യാവശ്യമുള്ള മാത്രം വാങ്ങി പിന്നെ ബാക്കിയുള്ളവ ശമ്പളം കിട്ടിയ ശേഷം വാങ്ങാം.." എന്ന ചിന്തയുമായി സുധി മുറിയില്‍ വന്നു വസ്ത്രങ്ങള്‍ മാറി...

ഫോണ്‍ ചെയ്ത് ഭക്ഷണത്തിനു ഓര്‍ഡര്‍ നല്‍കി....

ടി വി ഓണ്‍ ചെയ്തു....

സായിപ്പ്‌ ടി വി യില്‍ ഇരുന്ന് വാര്‍ത്തകളെ കീറി മുറിച്ച് ചവച്ച് തുപ്പിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.....

കുളിമുറിയില്‍ കയറി ഒരു കാക്കക്കുളി നടത്തി തിരിച്ചുവന്നപ്പോഴേക്കും ഓവന്‍ ഭക്ഷണവുമായി എത്തി....

ഓവന്‍ : "ബുദ്ധിമുട്ടൊന്നും ഇല്ലല്ലോ സര്‍?"

ഓവന്റെ സ്നേഹ പൂര്‍വ്വമായ പെരുമാറ്റം സുധിയെ ആകര്‍ഷിച്ചിരുന്നു....

സുധി : "ഇല്ല. ഇവിടെ അടുത്ത് കടകള്‍ ഉണ്ടോ???"

ഓവന്‍ : "ഇവിടെ അടുത്തില്ല. നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ വല്ലതും വാങ്ങാന്‍ ഉണ്ടെങ്കില്‍ മാനേജരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടാല്‍ മതി. അവരെ അറിയിക്കാതെ പുറത്ത്‌ പോകരുത്. അത്യാവശ്യമാണോ സര്‍ ?"

സുധി : "ഇല്ല. നാളെ നോക്കാം..."

ഓവന്‍ ഭക്ഷണമെല്ലാം മേശപ്പുറത്ത് വെച്ച് തിരിച്ചു പോയി...

പഴയ വൈസ്റ്റ്‌ ബോക്സ്‌ എടുത്ത്‌ പകരം പുതിയതൊന്ന് വെച്ചു.....

സുധി ചപ്പാത്തിയും ചിക്കന്‍ കറിയും അകത്താക്കി....

കിടക്കയില്‍ ഇരുന്ന് കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ഉറക്കം അദ്ദേഹത്തെ കീഴടക്കിയിരുന്നു....

                                                                    ****

രാവിലെ 7 മണി ആയപ്പോഴേക്കും സുധി ഉണര്‍ന്നു....

കുറച്ച്  സമയം കൂടി കിടക്കയില്‍ കിടന്ന ശേഷം എഴുന്നേറ്റു....

കുളിയും ഭക്ഷണം കഴിക്കലും എല്ലാം കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും സമയം എട്ടരയായിരുന്നു...

വസ്ത്രം മാറി ഐ ഡി കാര്‍ഡും, ഫോണും എല്ലാം എടുത്തു ആശുപത്രിയിലേക്ക്‌ നടന്നു...

ആശുപത്രിയിലെ തന്റെ കാബിനില്‍ നിന്നും സ്റ്റെത്തും കോട്ടും എടുത്ത്‌ മൂന്നാം നിലയിലെ വാര്‍ഡിലേക്ക് ചെന്നു....

വാര്‍ഡില്‍ കുറച്ച് ഡോക്ടര്‍മാര്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു....

"ഗുഡ്‌ മോണിംഗ് ഡോക്ടര്‍ " എന്ന ശബ്ദം പിന്നില്‍ നിന്നും കേട്ടപ്പോള്‍ സുധി തിരിഞ്ഞു നോക്കി...

അഭയ ആയിരുന്നു അത്....

സുധി : "ഗുഡ്‌ മോണിംഗ് ."

അഭയ : "റൗണ്ട്സിന് പോവുകയല്ലേ??? ഫയലുകള്‍ എടുത്തിട്ടുണ്ട്."

സുധി : "പോകാം.."

തലേ ദിവസം താന്‍ പരിശോധിച്ച രോഗികളുടെ അടുത്തേക്ക്‌ ചെന്നു....

അപ്പോഴേക്കും മൊബൈല്‍ അടിച്ചു...

സുധി കാള്‍ അറ്റന്‍ഡ് ചെയ്തു....

ഹോസ്പിറ്റല്‍ സൂപ്രണ്ട് ഡോ.ബ്രൂസ് ആയിരുന്നു അത്...

ബ്രൂസ് : "ഗുഡ്‌ മോണിംഗ് ഡോക്ടര്‍... നിങ്ങളിപ്പോള്‍ എവിടെയാണ്???"

സുധി : "ആശുപത്രിയില്‍ ഉണ്ട്. വാര്‍ഡില്‍."

ബ്രൂസ് : "സമയക്രമത്തില്‍ ഒരു മാറ്റം വരുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇന്ന് നിങ്ങള്‍ നൈറ്റ്‌ ഡ്യൂട്ടി എടുത്താല്‍ മതി. ഇപ്പോള്‍ പോയി വിശ്രമിക്കാം. രാത്രി 9 മണിക്ക് എത്തിയാല്‍ മതി. ബുദ്ധിമുട്ടാകുമോ ??"

സുധി : "ഇല്ല... എന്നാല്‍ രാത്രി വരാം സര്‍."

അതിനിടെ ഇന്ത്യന്‍ സംഘത്തിലെ മറ്റുള്ളവര്‍ക്കും ഈ അറിയിപ്പ്‌ കിട്ടിയിരുന്നു.

സുധി വാര്‍ഡില്‍ നിന്നും പുറത്ത് കടന്നു....

കോട്ടും സ്റ്റെത്തും കാബിനില്‍ വെച്ച ശേഷം ആശുപത്രിയില്‍ നിന്നും പുറത്ത് കടന്നു....

രാഹുല്‍ കുറച്ച് നഴ്സുമാരുടെ ഇടയില്‍ ഹീറോ ആയി പുറത്ത് നില്‍ക്കുന്നുണ്ട്....

സുധി സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലെ കട്ടുറുമ്പ് ആകാതെ ഹോസ്റ്റലിലേക് നടന്നു...

ഹോസ്റ്റലില്‍  എത്തിയപ്പോള്‍ ആണ് ഷോപ്പിംഗ്‌ നടത്താനുള്ളതിനെ കുറിച്ച് സുധിക്ക്‌ ഓര്‍മ്മ വന്നത്....
അതിനെ കുറിച്ച് സംസാരിക്കാം എന്ന ഉദ്ദേശ്യത്തോടെ മാനേജറുടെ മുറിയിലേക്ക്‌ ചെന്നു...

കാളിംഗ്  ബെല്‍ അടിച്ചു...

ക്രിസ്റ്റഫര്‍ : "അകത്തേക്ക്‌ വരൂ..."

സുധി : "ഗുഡ്‌ മോണിംഗ് സര്‍.."

ക്രിസ്റ്റഫര്‍ : "മോണിംഗ്... ഇരിക്കൂ.. എന്തെങ്കിലും വിശേഷം ഉണ്ടോ??"

സുധി : "കുറച്ച് സാധനങ്ങള്‍ വേടിക്കാനുണ്ട്. "

ക്രിസ്റ്റഫര്‍ : "നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ നേരിട്ട് പോയി വാങ്ങണോ അതോ സാധനങ്ങള്‍ ഇങ്ങോട്ട് എത്തിച്ചു തന്നാല്‍ മതിയോ?"

സുധി : "വസ്ത്രം എല്ലാം വാങ്ങണം. നേരിട്ട് പോയാലേ അത് നടക്കൂ..."

ക്രിസ്റ്റഫര്‍ : "നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ ക്രെഡിറ്റ്‌ കാര്‍ഡ്‌ കിട്ടിയോ?"

സുധി : "ഇല്ല."

ക്രിസ്റ്റഫര്‍ : "ക്രെഡിറ്റ്‌ കാര്‍ഡ്‌ കിട്ടിയ ശേഷമേ നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ സാധനങ്ങള്‍ വാങ്ങാന്‍ കഴിയൂ... ഞാന്‍ ഇന്നു തന്നെ അത് ശരിയാക്കി തരാം.നിങ്ങള്‍ സാധനങ്ങള്‍ വാങ്ങാന്‍ കാര്‍ഡ്‌ ഉപയോഗിച്ചാല്‍ മതി. വാങ്ങിയ സാധനങ്ങളുടെ തുക കുറച്ചിട്ടാവും ശമ്പളം ലഭിക്കുക. മാത്രമല്ല കാര്‍ഡ്‌ ഉപയോഗിക്കുമ്പോള്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ നല്ല ഡിസ്ക്കൌണ്ടും ലഭിക്കും.."

ക്രെഡിറ്റ്‌ കാര്‍ഡിന് വേണ്ടിയുള്ള അപേക്ഷയില്‍ ഒപ്പിടുമ്പോള്‍ നാട്ടിലെ ആദായ വില്‍പ്പനയെ കുറിച്ചോര്‍ത്തു. പത്തു രൂപ കൂട്ടിയിട്ടിട്ട് അഞ്ചു രൂപ കുറച്ച് കൊടുക്കുന്നതാണല്ലോ നാട്ടിലെ തന്ത്രം....

"കാര്‍ഡ്‌ ശരിയായാല്‍ നിങ്ങളെ അറിയിക്കാം." ക്രിസ്റ്റഫര്‍ പറഞ്ഞു....

സുധി നന്ദി പറഞ്ഞു പുറത്തിറങ്ങി മുറിയിലേക്ക്‌ നടന്നു...

സമയം പത്ത് മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു....

നൈറ്റ്‌ ഡ്യൂട്ടി എടുക്കേണ്ടത്‌ കൊണ്ട് കുറച്ച് സമയം ഉറങ്ങാം എന്ന തീരുമാനത്തോടെ മൊബൈലില്‍ ഒന്നര മണിക്ക് അലാം വെച്ച് കിടക്കയിലേക്ക് മറിഞ്ഞു ...

ടി വി ഓണ്‍ ചെയ്ത് വാര്‍ത്ത കണ്ടുകൊണ്ട് മയക്കത്തിലേക്ക്‌ ലയിച്ചു....

                                                                    ****

മൊബൈല്‍ അടിക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടാണ് സുധി ഉണര്‍ന്നത്‌...
"സമയം ഒന്നരയായോ?"

ഫോണ്‍ എടുത്തു നോക്കി...

അലാം ആയിരുന്നില്ല...
കാള്‍ ആയിരുന്നു അത്...

"ഹലോ..." സുധി കാള്‍ അറ്റന്‍ഡ് ചെയ്തു...

"ഡോക്ടര്‍, നിങ്ങളുടെ ക്രെഡിറ്റ്‌ കാര്‍ഡ്‌ ശരിയായിട്ടുണ്ട്. വൈകുന്നേരം നാലരക്ക് നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ ഷോപ്പിംഗിനു പോകാം. നാലുമണിക്ക്‌ എന്റെ മുറിയിലേക്ക്‌ വരുക. " ക്രിസ്റ്റഫര്‍ വേഗത്തില്‍ കാര്യങ്ങള്‍ പറഞ്ഞ് അവസാനിപ്പിച്ചു....

സമയം പന്ത്രണ്ട് മണി ആയിട്ടേയുള്ളൂ....

ടി വി അപ്പോഴും അതിന്റെ ജോലി തുടര്‍ന്നു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.

ചെറുതായി വിശക്കുന്നുണ്ട്.
ഇനിയിപ്പോള്‍ കിടന്നുറങ്ങിയാല്‍ ഭക്ഷണം കഴിക്കാന്‍ ഒരു മണിക്കൂറിനു ശേഷം വീണ്ടും എഴുന്നേല്‍ക്കണം.
ഏതായാലും ഭക്ഷണം കഴിച്ച ശേഷം ഉറങ്ങാമെന്ന് തീരുമാനിച്ചു.

ഭക്ഷണത്തിന് ഓര്‍ഡര്‍ നല്‍കി....

ബി ബി സി യില്‍ ഇസ്രായേല്‍ - പലസ്തീന്‍ പ്രശ്നത്തെ പറ്റി ചര്‍ച്ച ചെയ്യുകയാണ്.
മതില്‍ കെട്ടുന്നതും, പൊളിക്കുന്നതും എല്ലാം വിവാദം ആയിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണല്ലോ. പലസ്തീനിന്റെ തെരുവുകളിലെ രക്തചൊരിച്ചിലിന്റെ ചിത്രങ്ങള്‍ ബി ബി സി പുറത്ത് വിട്ടു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

മുറിയുടെ കാളിംഗ് ബെല്‍ അടിക്കുന്ന ശബ്ദം.....
സുധി വാതില്‍ തുറന്നു...
ഭക്ഷണവുമായി റൂം ബോയ്‌ വന്നതാണ്....

ഭക്ഷണം കഴിച്ച്  വീണ്ടും കിടക്കയിലേക്ക് മറിഞ്ഞു....

നാലരക്ക് ഷോപ്പിംഗിന്  പോകേണ്ട കാര്യം അപ്പോഴാണ്  ഓര്‍മ്മ വന്നത്...
മൂന്നരക്ക് അലാം വെച്ച് ടി വി ഓഫ്‌ ആക്കി കിടന്നു....

                                                                    ****

മൂന്നരക്ക് തന്നെ മൊബൈല്‍ ഫോണ്‍ സുധിയെ ഉണര്‍ത്തി...

ടി വി ഓണ്‍ ചെയ്തു...

"ഇറാക്കിലെ സംഭവവികാസങ്ങള്‍ സഖ്യസേനയുടെ നിയന്ത്രണത്തിലായി വരുന്നുണ്ട് " എന്ന് ബി ബി സി റിപ്പോര്‍ട്ട്‌ ചെയ്യുന്നു...

അത് ശരിയാണെന്ന് സുധിക്കും തോന്നി...
തനിക്ക്‌ ഇവിടെ എത്തിയിട്ട്  ഇതുവരെയും ഒരു ആക്രമണ വാര്‍ത്ത പോലും കേള്‍ക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ലല്ലോ....

ഫോണ്‍ ഡയല്‍ ചെയ്ത്  കാപ്പിക്ക് ഓര്‍ഡര്‍ നല്‍കി...

മുഖം കഴുകി ഫ്രഷ്‌ ആയി, വാങ്ങാനുള്ള സാധനങ്ങളുടെ ഒരു ലിസ്റ്റ് തയ്യാറാക്കി...

കാളിംഗ് ബെല്‍ ശബ്ദിച്ചു..
കാപ്പി കൊണ്ടു വന്നതായിരുന്നു....

കാപ്പി കുടി കഴിഞ്ഞ ശേഷം വാച്ചിലേക്ക് നോക്കുമ്പോള്‍ സമയം മൂന്നേ മുക്കാല്‍ ആയിരിക്കുന്നു....

വസ്ത്രം മാറി, ഐ ഡി കാര്‍ഡും മൊബൈലും എടുത്ത് സുധി മുറിയില്‍ നിന്നും പുറത്തേക്കിറങ്ങി....

മാനേജറുടെ അടുത്തേക്ക്‌ ചെന്നു....

"വരൂ...ഡോക്ടര്‍ " ക്രിസ്റ്റഫര്‍ അകത്തേക്ക്‌ ക്ഷണിച്ചു...

ക്രിസ്റ്റഫര്‍ : "ഇരിക്കൂ..."

"ഇതാ നിങ്ങളുടെ ക്രെഡിറ്റ്‌ കാര്‍ഡ്‌. ഈ പേപ്പറുകളില്‍ ഒന്ന് ഒപ്പിടൂ..." ക്രിസ്റ്റഫര്‍ മേശ തുറന്ന് ഒരു കാര്‍ഡ്‌ എടുത്ത്‌ സുധിക്ക്‌ നേരെ നീട്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു ....

സുധി ക്രിസ്റ്റഫര്‍ പറഞ്ഞയിടത്തെല്ലാം ഒപ്പിട്ട് കൊടുത്തു....
കാര്‍ഡ്‌ സ്വീകരിച്ചു എന്നതിനുള്ള രേഖകള്‍ ആയിരുന്നു അത്.

കാര്‍ഡില്‍ Dr.Sudheer എന്ന് രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട് . പിന്നെ സുധിയുടെ ഒപ്പിന്റെ മാതൃകയും, കുറച്ച് അക്കങ്ങളും ആ കാര്‍ഡില്‍ രേഖപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.

കാര്‍ഡിനോടൊപ്പം രഹസ്യ പിന്‍ നമ്പര്‍ അടങ്ങിയ ഒരു കവറും, കാര്‍ഡ്‌ ഉപയോഗിക്കേണ്ട വിധം വിശദീകരിക്കുന്ന ഒരു ലഘു ലേഖയും ക്രിസ്റ്റഫര്‍ നല്‍കി.

ക്രിസ്റ്റഫര്‍ തന്റെ മൊബൈല്‍ ഫോണ്‍ എടുത്ത് ആരോടോ സംസാരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

"നാലരക്ക് നിങ്ങളുടെ സെക്യൂരിറ്റി ഓഫീസര്‍മാര്‍ എത്തും. അപ്പോഴേക്കും പോകാന്‍ തയ്യാറാവുക." ഫോണ്‍ കട്ട് ചെയ്ത ശേഷം ക്രിസ്റ്റഫര്‍ പറഞ്ഞു.

സുധി : "ഞാന്‍ ഇപ്പോഴേ റെഡിയാണ്. റിസപ്ഷനില്‍ കാത്തു നില്‍ക്കാം...."

ഷേക്ക്‌ ഹാന്‍ഡ്‌ നല്‍കി സുധി മാനേജറുടെ മുറിയില്‍ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങി.

റിസപ്ഷനില്‍ വലിയ തിരക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല....

സുധി റിസപ്ഷനിലെ കസേരയില്‍ ഇരുന്ന്  അവിടെ ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ടി വി യിലേക്ക്‌ നോക്കിയിരുന്നു...

രണ്ടു അമേരിക്കന്‍ സൈനിക വാഹനങ്ങള്‍ ഇറാക്കി ഭീകരര്‍ തട്ടിയെടുത്തതായി സി എന്‍ എന്‍ റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യുന്നു...

കുറച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ സുധിയുടെ മൊബൈല്‍ ബെല്ലടിച്ചു....

സുധി  കാള്‍ അറ്റന്‍ഡ് ചെയ്തു ...

ക്രിസ്റ്റഫര്‍ ആയിരുന്നു...

"ഡോക്ടര്‍, സെക്യൂരിറ്റി ഓഫീസര്‍മാര്‍ എത്തിയിട്ടുണ്ട്. നിങ്ങള്‍ എന്റെ മുറിയിലേക്ക്‌ വരൂ..." ക്രിസ്റ്റഫര്‍ പറഞ്ഞു...

സുധി മാനേജറുടെ മുറിയിലേക്ക്‌ നടന്നു...
"നിങ്ങളുടെ സംരക്ഷണത്തിനായി ഇവര്‍ കൂടെ വരും. ഷോപ്പിംഗ്‌ കഴിഞ്ഞ് നിങ്ങളെ ഇവിടെ  തിരിച്ചെത്തിക്കും." ക്രിസ്റ്റഫര്‍ വിശദീകരിച്ചു....

ഷേക്ക്‌ ഹാന്‍ഡ്‌ നല്‍കി സൈനികര്‍ സുധിയുമായി പരിചയപ്പെട്ടു....

ഒരാളുടെ പേര് മാര്‍ട്ടിന്‍ എന്നായിരുന്നു.
രണ്ടാമത്തെ ആള്‍ പെരസ്.

"നമുക്ക്‌ പോകാമല്ലോ ?" പെരസ് ചോദിച്ചു....

"പോകാം.." സുധി പറഞ്ഞു...

ക്രിസ്റ്റഫറിനോട്‌ യാത്ര പറഞ്ഞ് സൈനികരോടൊപ്പം പുറത്തിറങ്ങി....

ആശുപത്രി കെട്ടിടത്തില്‍ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോള്‍ രാഹുല്‍ അവിടേക്ക് വരുന്നത് കണ്ടു...
"എങ്ങോട്ടാ ഡോക്ടര്‍ ?" രാഹുല്‍ ചോദിച്ചു....

സുധി : "ഷോപ്പിംഗിനാ..."

രാഹുല്‍ : "ഞാനും വരട്ടെയോ???"

ഇത് കേട്ടപ്പോള്‍ സുധിക്കും സന്തോഷമായി...

രാഹുല്‍ അല്‍പ്പം കത്തിയാണെങ്കിലും ഒരു കൂട്ടാകുമല്ലോ....

രാഹുലിന്റെ ആവശ്യം സുധി മാര്‍ട്ടിനെയും പെരസിനേയും അറിയിച്ചു....

"പുറത്ത് പോകണമെങ്കില്‍ ആദ്യം റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്ത് അനുവാദം വാങ്ങണം. അപ്പോള്‍ മാത്രമേ ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ നിങ്ങളുടെ സുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കാന്‍ കഴിയുകയുള്ളൂ..." പെരസ് രാഹുലിന്റെ ആവശ്യം നിരാകരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു....

സുധിക്ക്‌ വിഷമം തോന്നി...
രാഹുലിന്റെ മുഖത്ത് നിരാശയൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല...

"ഏതായാലും അടിച്ച് പൊളിക്കൂ ഡോക്ടര്‍...." രാഹുല്‍ പറഞ്ഞു...

"അടിച്ച് പൊളിക്കല്‍ എല്ലാം അമേരിക്കക്കാര്‍ തന്നെ ചെയ്തില്ലേ... ഇനി ഞാനെന്ത് അടിച്ച് പൊളി നടത്താന്‍ ?" എന്ന ചോദ്യം നാവില്‍ വന്നെങ്കിലും പെരസിന്റെയും മാര്‍ട്ടിന്റേയും കയ്യിലുള്ള തോക്കുകള്‍ കണ്ടപ്പോള്‍ സുധിയുടെ ശബ്ദം പുറത്തേക്ക്‌  വന്നില്ല...

"മറ്റൊരു അവസരത്തില്‍ ഒരുമിച്ച് പോകാം..." എന്ന് പറഞ്ഞ് രാഹുല്‍ നടന്നകന്നു...

മൂവര്‍ സംഘം ഹോസ്റ്റലിന്റെ മുന്നില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന സൈനിക വാഹനത്തിന് അടുത്തേക്ക്‌ നടന്നു...

വാഹനത്തിന്റെ ഡ്രൈവര്‍ ആയി മറ്റൊരു സൈനികനും ഉണ്ടായിരുന്നു...

"മലയാളിയായ തന്റെ ജീവന് മൂന്ന് അമേരിക്കക്കാര്‍ കാവല്‍ നില്‍ക്കുന്നു...." സുധിക്ക്‌ തന്നെക്കുറിച്ച് ഒരു മതിപ്പ്‌ തോന്നി...

പെരസ്  വണ്ടിയുടെ മുന്‍ സീറ്റില്‍ കയറി...
മാര്‍ട്ടിനും സുധിയും പിന്‍ സീറ്റിലും കയറി....
പെരസ് കണ്ട്രോള്‍ റൂമുമായി വയര്‍ലെസ്സില്‍ ബന്ധപ്പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു....

"നമുക്ക്‌ പുറപ്പെടാം..." കണ്ട്രോള്‍ റൂമില്‍ നിന്നും ഉള്ള നിര്‍ദ്ദേശം കിട്ടിയപ്പോള്‍ പെരസ് പറഞ്ഞു...

വണ്ടി നീങ്ങി തുടങ്ങി...
ആശുപത്രി പരിസരത്തു നിന്നും പുറത്തിറങ്ങി റോഡിലേക്ക്‌ പ്രവേശിച്ചപ്പോള്‍ സുധിക്ക്‌ എന്തോ വലിയൊരു ആശ്വാസം തോന്നി...

കൂട്ടില്‍ അടച്ചിട്ട കിളിക്ക് പുറത്തിറങ്ങുമ്പോള്‍ ഉണ്ടാകുന്ന അതേ വികാരം...
അതേ ആശ്വാസം...

വലിയ തിരക്കില്ലാത്ത റോഡിലൂടെയാണ് അവര്‍ സഞ്ചരിച്ചിരുന്നത്.....
ഏതാണ്ട്‌ പതിനഞ്ചു മിനുറ്റ് സഞ്ചരിച്ചപ്പോഴേക്കും ഒരു ചെറിയ പട്ടണത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങള്‍ കണ്ടു തുടങ്ങി...

അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന മിക്ക കെട്ടിടങ്ങളിലും യുദ്ധം സമ്മാനിച്ച മുറിപ്പാടുകള്‍ കാണാം....

സൈനിക വാഹനം ഒരു കെട്ടിടത്തിന് സമീപം നിര്‍ത്തി...

കടയുടെ ബോര്‍ഡിന്റെ ഒരു ഭാഗം തകര്‍ന്നിട്ടുണ്ട്...
'മാര്‍ക്കറ്റ് ' എന്നെഴുതിയ ഭാഗം മാത്രം വായിക്കാം....
'സൂപ്പര്‍ മാര്‍ക്കറ്റ്‌  എന്നായിരിക്കാം ...' സുധി ഊഹിച്ചു...

പെരസ് വാഹനത്തില്‍ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങി....

സുധിയും പുറത്തിറങ്ങാന്‍ ശ്രമിച്ചു...

"അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിര്‍ദ്ദേശം കിട്ടിയ ശേഷം പുറത്തിറങ്ങിയാല്‍ മതി..." സുധിയെ തടഞ്ഞു കൊണ്ട് മാര്‍ട്ടിന്‍ പറഞ്ഞു....

പെരസ് കടയുടെ അകത്തേക്ക്‌ പോയി രണ്ടു മൂന്ന് മിനുട്ടുകള്‍ക്കകം തിരിച്ചു വന്ന് സുധിയോട് പുറത്തിറങ്ങാന്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടു...

കടയുടെ സമീപത്ത് മറ്റു സൈനികര്‍ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല...
സുധി കടയിലേക്ക് കയറി...
പെരസും സുധിയുടെ കൂടെ കടയുടെ അകത്തേക്ക്‌ കയറി...
മാര്‍ട്ടിന്‍ കടയുടെ മുന്‍വശത്ത് കാവല്‍ നിന്നു...

കടയില്‍ വലിയ തിരക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല....
ജോലിക്കാരും കുറവായിരുന്നു...
ജോലിക്കാര്‍ എല്ലാവരും ഇറാക്കികള്‍ ആണ്...
ഒരു മദ്ധ്യവയസ്ക്കനായിരുന്നു കാഷ്‌ കൗണ്ടറില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നത്....
സുധി കടക്കുള്ളിലൂടെ നടന്നു...
കടയുടെ ആദ്യ ഭാഗത്ത് തന്നെയായിരുന്നു ടെക്സ്റ്റയില്‍ വിഭാഗം ...

തനിക്ക്‌ വേണ്ട വസ്ത്രങ്ങള്‍ തിരഞ്ഞെടുക്കാന്‍ തുടങ്ങി....

പെട്ടന്ന്  കടയുടെ മുന്‍ഭാഗത്ത് ഒരു സൈനിക വാഹനം വന്നു നിന്നു...
തന്റെ സുരക്ഷക്കായി വന്ന സൈനികരായിരിക്കും അത് എന്ന ചിന്തയോടെ സുധി ഷോപ്പിംഗില്‍ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചു....

എന്നാല്‍ ആ വാഹനത്തില്‍ നിന്നും വെടി ഉതിര്‍ത്തുകൊണ്ട് മുഖം മറച്ച എട്ടോളം പേര്‍ ചാടിയിറങ്ങി....
മാര്‍ട്ടിന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് അവരുടെ തോക്കുകളില്‍ നിന്നും സ്വന്തന്ത്രമായി പറന്നു വന്ന വെടിയുണ്ടകള്‍ തുളച്ചിറങ്ങി....

നാലഞ്ചു ആക്രമികള്‍ കടക്കുള്ളിലേക്ക് കയറി....

സുധിക്കൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്ന പെരസിന് പ്രതികരിക്കാന്‍ കഴിയുന്നതിന് മുമ്പ്‌ ആക്രമികള്‍ അദ്ദേഹത്തെ അടിച്ചു വീഴ്ത്തി....
വീണ പെരസിന്റെ ശരീരത്തോട് തോക്ക് ചേര്‍ത്ത് വെച്ച് ഭീകരര്‍ വെടിയുതിര്‍ത്തു....

കടയില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നവര്‍ എല്ലാവരും പരക്കം പായുകയായിരുന്നു....

പെട്ടന്നുണ്ടായ ആക്രമണം കണ്ടപ്പോള്‍ എന്ത് ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ സുധി പകച്ചു നിന്നു....

രണ്ടു ഭീകരര്‍ ചേര്‍ന്ന് സുധിയെ കടന്നു പിടിച്ചു...
കുതറി മാറാന്‍ ശ്രമിച്ചപ്പോള്‍  തോക്ക്  കൊണ്ട്  ഒരു ഭീകരന്‍ സുധിയുടെ തലക്കടിച്ചു....

സുധി ബോധരഹിതനായി നിലത്ത് വീണു....
സുധിയെ എടുത്ത്‌ ഭീകരര്‍ നിമിഷങ്ങള്‍ക്കകം  അവരുടെ വാഹനത്തിലേക്കിട്ടു....

അല്പം മാറ്റി നിര്‍ത്തിയിട്ടിരുന്ന സൈനിക വാഹനത്തിന്റെ ഡ്രൈവര്‍ ഓടിയെത്തിയപ്പോഴേക്കും സുധിയെയും കൊണ്ട് ഭീകരരുടെ വാഹനം അന്ജ്യാത കേന്ദ്രത്തിലേക്ക്‌ കുതിച്ചിരുന്നു.......
(തുടരും....:)


"ടൈഗ്രിസ്‌ പറയാതെ പോയത് " ന്റെ മറ്റു ഭാഗങ്ങള്‍ വായിക്കാനായി ഇവിടെ ക്ലിക്കുക....


എന്റെ കൂടുതല്‍ കത്തികള്‍ വായിക്കാനായി ഇവിടെ ക്ലിക്കുക....



24 comments:

  1. പുതിയ വഴിത്തിരിവിലേക്ക്‌...

    ReplyDelete
  2. തുടരട്ടെ,ആശംസകള്‍

    ReplyDelete
  3. സുധിയെ രക്ഷിക്കൂ ഡോക്ടര്‍....(ഇന്ററസ്റ്റിംഗ് ആകുന്നുണ്ട് കേട്ടോ)

    ReplyDelete
  4. അയ്യോ , സുധിയെയും കൊണ്ട് അവര്‍ എങ്ങോട്ടാവും പോയത്.....? കാത്തിരിക്കുന്നു !!

    എന്തായാലും പുണ്യാളന്‍ പിന്നാലെ പോയി മുന്നാലെ എന്താ നടന്നതെന്നോകെ ഒന്ന് നോക്കി വരാം ...

    കുറച്ചു ദിവസങ്ങള്‍ ബൂലോകത്ത് നിന്നും അവധിയിലായിരുന്നു .....

    പല സുഹൃത്തുകളുടെയും പോസ്റ്റുകള്‍ വായിച്ചു വരുന്നതെ ഉള്ളൂ അതാണെ !!

    സ്നേഹാശംസകളോടെ @ PUNYAVAALAN

    ReplyDelete
  5. വായന തുടരുന്നു.....

    ReplyDelete
  6. അബസ്വരങ്ങള്‍ നന്നാകുന്നുണ്ട് . അഭിനന്ദനങ്ങള്‍

    ReplyDelete
  7. അബസ്വരങ്ങള്‍ നന്നാകുന്നുണ്ട് . അഭിനന്ദനങ്ങള്‍

    ReplyDelete
  8. അബ്സാര്‍,ഇതുവരെ കുളിയും പല്ലുതേപും പഞ്ചാരയുമായി നീങി,അല്പം കത്തിതന്നെ,അധിനിവേശത്തിന്റെ മൂര്‍ചയിലേക്ക് കടന്നു തുടങ്ങിയതില്‍ സന്തോഷം,എതിരാളി വന്നതും കാര്യം നടത്തി സുദിയുമായി പോയതും ഒന്ന് പൊലിപ്പിക്കുമ്പോള്‍ വായനാസുഖമുണ്‍റ്റാവും,ഒരിരമ്പിക്കലൊക്കെയാവാം,പറഞ്ഞു തീര്‍കാനാവാത കാഴ്ചകളിലൂടെ തിരിച്ചു നടക്കുമ്പോള്‍ പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു തീര്‍കാനാവില്ല,അതിനാല്‍ പ്രധാനപ്പെട്ടതിനു ഭാവനകൂടി നല്‍കിയാല്‍ നന്നാവും എന്നെനിക്കു തോന്നുന്നു.

    ReplyDelete
  9. ഇതിന്റെ അവസാനഭാഗം ഞാന്‍ ഒന്ന് മാറ്റി എഴുതുന്നു,ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങുകയാണ് സമയം ,ഞങ്ങളെയും വഹിച്ചുള്ള പട്ടാള വാഹനം പാമ്പിന്‍ശരീരമ്പോലത്തെ തോന്നിക്കുന്ന മരുഭൂമിയിലെ റോഡിലൂടെ കുതിക്കുന്നു,ആയുധം കൊണ്ട് ഒറ്റയാള്‍ പട്ടാളമായ മൂനു മല്ലമാര്‍ ഞങ്ങളെ സമ്രക്ഷിക്കുവാന്‍ കൂട്ട്,ദൂരെ പൊട്ടുപോലെ തകന്നടിഞ്ഞ ഏതോ പട്ടണം കാണാം,ഞങ്ങളെയും വഹിച്ചുള്ള വാഹനം ആ പട്ടണത്തിലേക്കു പ്രവേഷിച്ചു.--------,ഒരിരമ്പലോടെ വന്നുനിന്ന വാഹനത്തിന്റെ പൊടിപടലങ്ങള്‍കുടയിലൂടെ അവര്‍ കടയിലേക്ക് ,ഞെട്ടലില്‍നിന്നും മാറും മുന്‍പ് പെരസിന്റെ നെഞ്ചിലേക്കു വീണ തോക്കിന്റെ പാത്തിയുടെ താണ്ടനം അയാളെ തരയിലേക്ക് വീഴ്തി, സമയം കളയാതെ അവരാ നെഞ്ചിലേക്ക് വെടിയുണ്‍റ്റകള്‍ പായിച്ചു,----സുധിയേയും വലിച്ച് അവര്‍ പോകുമ്പോള്‍ വാതില്‍കല്‍ കാവല്‍നിന്നിരുന്ന മാര്‍ട്ടിന്റെ അനക്കമില്ലാത ശരീരം ചോരയില്‍ കുളിച്ച് വാതില്‍കലൂണ്‍റ്റായിരുന്നു,ഞങ്ങളുടെ വാഹനത്തിന്റെ ഡ്രൈവര്‍ ഓടിയെത്തുമ്പോയേക്കും സുദിയേയും കൊണ്ടുള്ള വാഹനം കാഴ്ചയില്‍ നിന്നും മറഞ്ഞിരുന്നു,സമ്പവിച്ചത് എന്താണെന്ന് തിരിച്ചറിയാനും അത് വിശ്വസിക്കുവാനും എനിക്ക് ഏറെ നേരം വേണ്ടി വന്നു,ചോരയില്‍ ചവുട്ടി നിന്ന് ഞാല്‍ അലറിവിളിച്ചു,സുധീ

    ReplyDelete
    Replies
    1. "ഞങ്ങള്‍" എന്ന പ്രയോഗം പറ്റില്ല, കാരണം ഞാനതിലില്ല...ഹഹ...:)

      എന്റെ എഴുത്തിന്റെ പരിമിധിക്കുള്ളില്‍ നിന്നാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. പോരായ്മകള്‍ ഉണ്ട് എന്നറിയാം.. പരമാവധി തിരുത്താന്‍ ശ്രമിക്കുന്നു. നിങ്ങളെ പോലെ ഈ കഥയെ പിന്തുടരുന്നവര്‍ നല്‍കുന്ന നിര്‍ദേശങ്ങളും അഭിപ്രായങ്ങളും ആണ് ഈ എഴുത്തിന്റെ പ്രചോദനം....
      സാഹിത്യ പദങ്ങള്‍ ഉപയോഗിക്കാനുള്ള അത്രയൊന്നും എക്സ്പീരിയന്‍സോ, ഭാഷാ നൈപുണ്യമോ എനിക്കില്ല.ഒരു നാടന്‍ ശൈലിയില്‍, വര്‍ത്തമാന ഭാഷയില്‍ ആണ് ഞാന്‍ എഴുതാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നത്.
      എങ്കിലും നിങ്ങള്‍ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങള്‍ തീര്‍ച്ചയായും സന്തോഷത്തോടെ ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്നു.
      നിങ്ങളുടെ ഈ വിലയേറിയ നിര്‍ദ്ദേശത്തിനു ഒരായിരം നന്ദി.
      തീര്‍ച്ചയായും നിങ്ങള്‍ പറഞ്ഞ പോലെ അടുത്ത ഭാഗങ്ങളില്‍ എന്റെ പരിമിതിക്കുള്ളില്‍ നിന്നുകൊണ്ടുള്ള മാറ്റങ്ങള്‍ വരുത്താന്‍ ശ്രമിക്കുന്നതാണ്.

      ഇനിയും നിങ്ങളുടെ നിര്‍ദേശങ്ങള്‍ പ്രതീക്ഷിച്ചു കൊണ്ട്.....
      നന്ദിയോടെ................:)

      Delete
    2. ഡോക്ടറെ, എഴുതിവന്ന ശൈലിയില്‍ തന്നെ തുടരൂ. പിതാവും പുത്രനും കഴുതയും കൂടി സഞ്ചരിക്കുന്ന ഗുണപാഠകഥ ഡോക്ടറും പഠിച്ചിട്ടുണ്ടാവുമല്ലോ.

      Delete
  10. ഈ തുടര്‍ക്കഥ ഈയിടെയാണ്‌ വായിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയത്‌, ഈ എപ്പിസോഡില്‍ തുടക്കം അല്‍പം മെല്ലെ പോക്കായെങ്കിലും അവസാനം ഉദ്യോഗജനകമായി നിര്‍ത്തിയിരിക്കുന്നതിനാല്‍ അടുത്ത ലക്കത്തിന്‌ വായനക്കാര്‍ ക്യൂ നിന്നേക്കാം... ആശംസകള്‍ അബ്സര്‍

    ReplyDelete
  11. ടൈഗ്രിസ് പറയാതെ പോയത് അബസ്വരങ്ങള്‍ പറയുന്നു ...:)
    കഥ മുന്നേറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു..., വായനക്കാരെ മുള്‍മുനയില്‍ നിര്‍ത്തിയിരിക്കുന്നു അബ്സര്‍ ....!

    അതൊക്കെ ഇരിക്കട്ടെ നമ്മുടെ സുധിയുടെ ജീവന്‍ അപകടത്തില്‍ ആകുമോ ?
    സുധിയെ അവര്‍ കൊല്ലുമോ ?
    സുധിക്ക് ഇനി ഫാസിലായോടു സംസാരിക്കാന്‍ സാധിക്കുമോ ?
    സുധിക്ക് വേണ്ടുന്ന സാധനങ്ങള്‍ ഇനി വാങ്ങണോ ?
    അജിത്തേട്ടന്‍ പറഞ്ഞപോലെ പോയി രക്ഷിച്ചു കൊണ്ട് പെട്ടെന്ന് വന്നെ ...:))

    ReplyDelete
  12. സംഗതി സസ്പെൻസിൽ നിർത്തി അല്ലേ ?

    കൊള്ളാം ഭാവുകങ്ങൾ ഭായ്....

    ബാക്കി വരട്ടെ

    ReplyDelete
  13. വായിക്കാന്‍ അല്പം വൈകിപോയി......സംഗതി കലക്കുന്നുണ്ടട്ട

    ReplyDelete
  14. കാര്യങ്ങൾ വരാനിരിക്കുന്നതെ ഉള്ളൂ അല്ലെ, ഈ ലക്കം ചെറിയ ഒരു ബോറഡി തോന്നി. പക്ഷെ അവസാനഭാഗത്തിലെത്തെയപ്പോൾ കഥയുടെ ഗതിമാറ്റം കൂടുതൽ ഇന്ററസ്റ്റിഗ് ആയി..

    ReplyDelete
  15. അടുത്ത ലക്കം മുതല്‍ അപ്പോള്‍ കഥ മറ്റൊരു പാശ്ചാ തലത്തിലേക്ക് മാറും അല്ലെ തുടര്‍ന്ന് വരട്ടെ
    ഏതായാലും തുടര്‍ കഥ അല്ലെ നീളം കുറച്ചു വിട്ടൂടെ

    ReplyDelete
  16. നീയാണു മോനെ ബ്ലോഗര്‍ കുഞനന്തന്‍ നായര്‍....

    ReplyDelete
    Replies
    1. അതെന്താ ചങ്ങാതീ അങ്ങിനെ ...??
      :)

      Delete
    2. എല്ലാം കിടിലോല്‍കിടിലമാ കുഞൂ...

      Delete
    3. താങ്കൂ... താങ്കൂ...:)

      Delete
  17. വളരെ നന്നായിട്ടുണ്ട് , ഞാന്‍ ആദ്യം വായിച്ചത് ഈ അവസാന ഭാഗം ആണ്, അത് എന്നെ ആദ്യ ഭാഗങ്ങള്‍ വായിക്കാന്‍ പ്രേരിപിച്ചു , അഭിവാദ്യങ്ങള്‍ , ഇപ്പൊ ഇതിന്‍റെ ബാക്കി അറിയാഞ്ഞിട്ടു ഒരു സുഖവും ഇല്ല. വേഗം തന്നെ അത് പോസ്റ്റ്‌ ച്ചെയൂ ഡോക്ടര്‍ , ഇപ്പൊ ഓഫീസ്ല്‍ ഇരിക്കുമ്പോള്‍ ഇടയ്കിടെ അബസ്വരങ്ങള്‍ തുറന്നു നോക്കുകയാണ് ഇതിന്‍റെ ബാകി പോസ്റ്റിയോ എന്നറിയാന്‍ , തുടര്‍ കഥ ക്കായി കാത്തിരിക്കുന്നു.

    ReplyDelete

നിങ്ങളുടെ വിമര്‍ശനങ്ങളും അഭിപ്രായങ്ങളും നിര്‍ദ്ദേശങ്ങളും ഇവിടെ പങ്കുവെക്കാന്‍ മറക്കരുതേ....